De datakloof in de keten

Bij 81 procent van de organisaties zijn interne systemen gekoppeld met die van ketenpartners. Technisch klopt het. Inhoudelijk vaak niet: 82 procent krijgt regelmatig data binnen met bedragen in een ander valutaformat, lege velden, of producten onder twee verschillende namen. Een verbinding tussen twee systemen garandeert geen gedeelde betekenis. Zonder een gedeelde taal blijft elke uitwisseling een vertaalslag waarin iets sneuvelt.

Op papier draait alles. Maar 61 procent past binnenkomende data handmatig aan, en 65 procent erkent dat werkdruk soms voorgaat op datakwaliteit. De systemen vallen niet uit, juist omdat medewerkers de fouten eruit halen voordat ze binnenkomen. Dat handwerk lost niets op. Het verplaatst het probleem naar een plek waar geen enkele rapportage komt, en waar de kennis verdwijnt zodra de betrokken medewerker vertrekt.

60 procent herkent het patroon: bij een dataprobleem kijkt iedereen in de keten elkaar aan, maar niemand lost het echt op. 48 procent gaat een stap verder en stelt dat partners fouten liever verdoezelen dan aanpakken. Het is geen technisch probleem, het is een governance-probleem. Er staat nergens vastgelegd wie er aan zet is als het misgaat, en op de grens tussen organisaties blijft het liggen.